ÇEÇENİSTAN DESTANI

Kaf dağını ardında
Kafkaslarda bir ordu...
Allah! Allah!..
Diyordu
Kotu seçmişti seçenler
Düşman diye bu kavmi
Kan kusturacak Çeçenler
Moskova kafiri nerede ? Hani ?
Grozni semalarında uçarken
Rus jetleri
Camiler harap oldu, minareler yıkıldı!
Devrildi eli al kınalı gelinler kara toprağa...
Süngülendi dedeler ve nineler...
Okula gidemedi o gün
Ahmetler ve Emineler
Çeçenistan dağlarında bin yiğit
Bin yürek ve bin Şamil
Yemin ettiler her namaz sonrası
Binlerce yumruk sikildi bir an...
Camlar ve kayalar secdeye kapandı
Kuşlar ve kurtlar kıyama durdu o an!..
Ey!.. Delik nalim, bacım, kardeşim...
Sen kendi derdine yan!..
Bak şahadete koşuyor
Butun bir Çeçenistan
Bilmem ki tarih mi utanır
Yoksa talih mi
Bir avuç inanmış bir milletin
Bir koca domuz sürüsünce
Yok edilmek istenmesine...
Yoksa ben mi utanmalıyım...
Acizliğin batağındaki ben mi ?..
Uzatsam elimi nur dağlarına çıkarak,
Kaf dağlarındaki bir Çeçen kardeşimin
Elinden tutabilir miyim?
Veya gecenin bir yarısında
Kapkaranlık odamın
Karanlık köşesinde
Bin hıçkırıklarla ağlasam
Seccademin üstünde
Bin kez secde etsem
Yüz bin kez dua etsem Allah'a
Ve kavuşmadan henüz sabaha
Zafer muştusunu alabilir miyim ?
Grozni' den bir lahuti ses
Duyabilir miyim...
Moskova sokaklarında bir adam
Carlardan arta kalan bir adam
Mel'un mu mel'un
Şeytan mı şeytan
Domuz mu domuz!..
Salmış kargalarını
Şahinlerin üstüne
Bu destan daha bitmedi yarin devamını yazacam inşallah